Bir zamanlar, derin bir gölün ortasında, diğer balıklardan farklı bir balık yaşardı. Onun adı Mercan’dı. Mercan, gölün en meraklı balığıydı. Her gün gökyüzüne bakar, kuşların özgürce uçmasını hayranlıkla izlerdi. “Keşke ben de gökyüzünde uçabilsem,” diye hayal kurardı.
Bir sabah, Mercan bu hayalini gerçekleştirmek için bir plan yapmaya karar verdi. Gölün en yaşlı ve bilge kurbağası olan Kırlangıç’a gitti. “Gökyüzüne nasıl ulaşabilirim?” diye sordu. Kırlangıç, “Rüzgârın dostluğunu kazanmalısın,” dedi.
Mercan, cesaretini topladı ve rüzgârın gücünü hissetmek için gölün en yüksek kayasına çıktı. Fakat bir sorun vardı; balıklar kayalardan kolayca atlayamazdı. Mercan, göldeki diğer balıklardan yardım istedi. “Bu çılgın bir fikir,” dediler, ama birçoğu ona destek vermek için toplandı.
Yengeçler, Mercan’ı yukarıya taşımak için pençeleriyle bir rampa yaptı. Turna balıkları, kayaya kadar ona eşlik etti. Mercan, yüksek kayanın tepesine çıktığında rüzgârı hissedebiliyordu. Kalbi heyecanla atarken, Kırlangıç bir yaprak getirdi. “Bu yaprak senin kanadın olacak,” dedi.
Mercan, yaprağı sırtına bağladı ve suya doğru zıpladı. Rüzgâr, yaprağı kanat gibi taşıdı ve Mercan bir anlığına gökyüzüne yükseldi. Etrafındaki tüm balıklar ve hayvanlar, bu inanılmaz anı alkışladı.
Mercan’ın uçuşu kısa sürdü ama hayali gerçek olmuştu. O günden sonra gölün tüm balıkları, hayallerin cesaret ve iş birliğiyle gerçekleşebileceğini öğrendi.
